~De operatie~

Hoihoi

 

Even een teken van leven na de bijzondere en enerverende dag gisteren.

Het begon eigenlijk donderdagavond.

Nadat Fréderique zich nog heerlijk uitgebreid gedouched had en d'r haar lekker had gewassen

(dat kan de komende tijd ff niet) gingen we richting Nijmegen.

Uiteraard was het rustig op de weg.

Tegen 19.45 reden we de parkeergarage in van het UMC Radboud.

We haalden onze sleutels van de kamers in het Radboudhotel en liepen daarheen om onze

spullen op de kamer te brengen.

Daarna leipen we terug om te kijken waar we vrijdagochtend moesten zijn.

Na nog een kopje koffie voor ons en thee voor Fréderique gingen we tegen 22.00 ons bed in.

Fré wilde graag bij mij liggen, dus Marco mocht alleen op een kamertje.

We sliepen best goed en de volgende ochtend moest ik Fré zelfs nog wakker maken!

En toen kwamen de zenuwen.

Ze klappertande gewoon!.

Fré had voor Marco en mij een gelukspoppetje. Ze wilde dat we er allbei eentje bij ons hielden die dag. Zelf had ze ook zo'n poppetje bij zich gehad tijdens de leesvertelwedstrijd 9 april

Ontbijten mocht natuurlijk niet en we meldden ons even voor half 8 op de afdeling.

Fréderique mocht gelijk een operatiejasje aan en kreeg een tabletje om lekker rustig en suffig

te worden...daarna nog 2 paracetamols en werd ze nog even verneveld (i.v.m. d'r astma)

Daarna mocht ik me ook in de operatie outfit hijsen...Fré wilde graag dat ik erbij bleef tijdens de narcose en als ze wakker werd.

In de operatiekamer was het een drukte zeg! Ik telde wel 12 mensen die bezig waren met vanalles

en nog wat. 1 apparaat werkte niet goed, dus moest nog iemand bijkomen van de technische dienst.

Maar dat was gauw opgelost.

Ondertussen zat ik bij Fré d'r hoofdeind. Ze voelde zich lekker, want ze hadden een lekker verwarmt bedje voor haar gemaakt.

De ci chirurg zat er ook al...hij zat achter de computer en bekeek de scan beelden van Fré d'r

hoofd/oor.

En toen was het tijd voor de narcose en mocht ik weg....half 9 was het toen.

Marco en ik liepen weer het hele eind naar het Radboudhotel en namen ons ontbijtje.

Krantje erbij...lekker even rustig zitten.

Daarna de spullen van onze kamer gehaald en in de auto gelegd.

Sleutels ingeleverd en betaald. Dan was dat vast maar klaar.

Kopje koffie gedronken in het restaurant en

een helium ballon gekocht voor Fréderique en een rolstoel meegenomen terug naar

de afdeling...dat moest. Veel te ver lopen als ze naar huis zou mogen.

Op de afdeling lazen we wat en dronken nog meer koffie.

En toen...eindelijk, even na 12.00 werd ik geroepen. (Ik had m'n ok-pak alweer aan haha)

Fré was aan het wakker worden.

klik hier voor grotere afbeelding

 

De verpleegkundige op de verkoeverkamer had me snel geroepen, want Fré wilde een kus van hem

en had papa tegen hem gezegd.

Toen ik daar kwam snapte ik wat Fré bedoelde...de man had dezelfde bril als Marco!

Fré was misselijk en moest een paar keer spugen...kreeg 2x een medicijn via d'r hand ingespoten,

maar het hielp niet echt.

Daarna weer naar de afdeling en kon Marco haar ook eindelijk weer zien.

Ik haalde wat broodjes, want zo langzamerhand lustten we wel wat.

Later kwam de arts langs om te vertellen dat de operatie heel goed gegaan was.

Ook de meting die ze na de implantatie gedaan hadden was supergoed!

Dus dat zijn altijd fijne dingen om te horen.

We kregen een recept voor prednisolon wat ik gelijk ben gaan halen.

Intussen moest Fré even aan een vocht infuus omdat ze bleef spugen.

Ik had 15 wachtenden voor me  en na 3 kwartier sms-te marco waar ik bleef.

Fré zat al aangekleed en wel klaar om naar huis te gaan!

Ze had nog wel een nachtje mogen blijven, maar aan de misselijkheid werd verder niks gedaan

en Fré had écht geen zin om daar te blijven. naar huis moest ze.

Dus, hup in de rolstoel en gaan....wel met een voorraadje spuugbakjes en doekjes.

Onderweg ging het spugen gewoon door natuurlijk.

Maar ze was blij dat ze thuis was.

Jasper was er ook inmiddels...maar zat met een dikke trui aan

Hij had een heel rood hoofd dus ff koorts meten : 39,9 Nee hè!

Fré met wat kussens op de bank...de misselijkheid zakte al iets en telkens sliep ze even.

Uiteindelijk was het tijd om naar bed te gaan.

Fré sliep in Marco's bed....ons bed is namelijk verstelbaar aan hoofd- en voeteneind

en dat was wel fijn nu...plat liggen voelde niet prettig namelijk.

Al gauw viel ze in slaap. Tot een uur of 5...toen had ze weer pijn en gaf ik haar

1000 mg.paracetamol(dat moet ze om de 8 uur)

We vielen weer in slaap en werden rond 07.30 wakker. Fijn!

En ook niet meer gespuugd dus 's nachts!

Samen naar beneden en had ze zin in Cornflakes. En Thee. En sinaasappelsap.

Dat smaakte haar goed.

klik hier voor grotere afbeelding

 

Ze had vandaag wel pijn aan d'r hoofd/oor...vooral steeds toen het weer tijd was voor haar

paracetamol. Maar ze is flink en klaagt niet hoor.

Ik denk dat ik meer zou piepen

Ook eten doet wel pijn...je kaak beweegt natuurlijk wat doortrekt naar je oor.

Hopelijk gaat dat iedere dag wat beter nu.

Later had ze zin in een kopje koffie. Dus vooruit. Koffie drinkt ze altijd in het weekend.

Alle 3 vinden ze dat als ukkie van 3 of zo al héérlijk! Hahah

 

Haar hoofd mag niet nat worden voolopig, dus moest ik de douche straks maar in de hand nemen, zodat ze zich lekker kon wassen.

Dat voelde heerlijk zei ze.

Al met al best een prima dagje en we zijn blij dat alles goed gegaan is.

A.s. vrijdag weer naar het UMC. De wond wordt dan bekeken en als het goed is mag

het verband er dan af.

Daarna hoeven we er voorlopig niet heen...alles moet eerst goed genezen en dan begin

augustus begint de revalidatie. Dan wordt ook het uitwendige gedeelte aangesloten

en kan ze voorzichtig beginnen met oefenen en horen.

We zijn benieuwd! Alweer!